Online programmaboek ‘In the Dutch Mountains’ 25 april

Online programmaboek

In the Dutch Mountains

25 april

Welkom

Beste kijkers,

Wat leuk dat jullie thuis meekijken naar In the Dutch Mountainswelkom!

In the Dutch Mountains is het eerste avondvullende werk van Marco Goecke voor NDT en werd live begeleid door Het Balletorkest!

De titel prikkelt onmiddellijk onze verbeelding in zijn tegenstrijdigheid; de beweging van water in contrast met de onbeweeglijkheid van denkbeeldige bergen. Dit contrast is essentieel voor dit nieuwe werk voor alle dansers van NDT 1. Zoals in veel van Goeckes werken zijn er wegwijzers te vinden naar het begrijpen van onze wereld op manieren die niet altijd rijmen met onze dagelijkse ervaring. In the Dutch Mountains is zowel een eerbetoon aan Nederland als een terugblik op Goeckes eerdere werk. Het is een ode aan de relatie van de choreograaf met Nederland, een land dat de afgelopen 17 jaar zijn creativiteit heeft verwelkomd. Lees meer over deze intieme relatie in de prachtige tekst van Nadja Kadel, Marco’s vaste dramaturge, die verderop te vinden is in dit digitale programmaboek.

We hopen jullie aankomend jaar nog vaak terug te zien bij onze (digitale) voorstellingen!

Emily Molnar
Artistiek Directeur

Informatie over thuis kijken

Voor meer informatie over het casten, kijken en andere technische vragen verwijzen we jullie graag naar onze FAQ

We zijn op de 24ste en de 25ste tussen 09:00 en 17:00 (CET) beschikbaar via de chat in digitaal theater. Buiten deze tijden zijn we ook bereikbaar via  digitaaltheater@ndt.nl  en zullen ons best doen om binnen 24 uur antwoord te geven op je vraag.

We wensen de kijkers thuis veel  plezier!

Deel vooral een foto van je set-up met borrelplankje en de voorstelling met ons en de andere kijkers via Instagram of Facebook.

Artists of NDT 1. Foto: Rahi Rezvani

In the Dutch Mountains

Marco Goecke

DRAMATURG
Nadja Kadel

LICHT
Udo Haberland

DECOR
Marco Goecke

KOSTUUMS
Marco Goecke, Nadja Kadel

VIDEO ONTWERP
Ennya Larmit

MUZIEK
Béla Bartók: Dance Suite, BB 86, Sz. 77: Allegro molto. Performed by London Symphony Orchestra (UMPG).
Concerto for Orchestra, BB 123, Sz.116: Part 1. Introduzione (Andante non troppo – Allegro vivace), Part 3. Elegia (Andante, non troppo), Part 4. Intermezzo interrotto (Allegretto). Performed by London Symphony Orchestra (UMPG).
Johannes Brahms: Symphony No. 3 in F major, Op. 90: 1. Allegro con brio – Un poco sostenuto – Tempo I, 3. Poco allegretto. Performed by Berliner Philharmoniker (UMPG).
Nits: In The Dutch Mountains, Composer & lyrics: Henk Hofstede; Rob Kloet; Robert Jan Stips. (Nitsongs VOF, (P)1987 Sony Music Entertainment Netherlands B.V.).
This Mortal Coil: Song to the Siren (Beggars Group, Round Hill Carlin), Nature’s Way – remastered (Jocelyn Pook) (Beggars Group, UMPG), I Come and Stand at Every door (Beggars Group, Harmony Music Ltd.).

Live begeleid door Het Balletorkest*

*Alleen tijdens de voorstellingen in Amare, Den Haag

GAST DIRIGENT
Martin Georgiev

ARTISTIEK LEIDER VAN HET ORKEST
Matthew Rowe

MUZIKAAL ADVISEUR
Jan Pieter Koch

TEKST
From: Nooit meer slapen by Willem Frederik Hermans.
© 1966 Erven W.F. Hermans.
English translation ©Ina Rilke 2006.
Beyond Sleep by Willem Frederik Hermans was first published as Nooit meer slapen by Uitgeverij De Bezige Bij in Amsterdam, 1966. First published in English by HarvillSecker in 2006. First published by Pushkin Press in 2020.
Citaat van Sir Isaac Newton.

NDT ASSISTENT
Tamako Akiyama, Francesca Caroti

WERELD PREMIÈRE
9 februari 2023, Amare Den Haag

DUUR
±70 minutes

Charlie Skuy. Foto: Rahi Rezvani

Cast

Alexander Andison, Fay van Baar, Anna Bekirova, Jon Bond, Conner Bormann, Pamela Campos, Emmitt Cawley, Isla Clarke, Thalia Crymble, César Faria Fernandes, Scott Fowler, Surimu Fukushi, Boston Gallacher, Aram Hasler, Rebecca Horner, Nicole Ishimaru, Chuck Jones, Genevieve O’Keeffe, Kele Roberson, Charlie Skuy, Yukino Takaura, Luca Tessarini, Lea Ved, Theophilus Veselý, Tess Voelker, Jianhui Wang, Nicole Ward

Chuck Jones. Foto: Rahi Rezvani

Over het werk

In The Dutch Mountains is de titel van Marco Goeckes nieuwe wereldpremière voor NDT, een titel die sommigen misschien kennen van het liedje van de Nederlandse band Nits, anderen van de gelijknamige roman van Cees Nooteboom. Goecke verhuisde op 17-jarige leeftijd naar Nederland, waar hij twee jaar woonde. Sinds 2006 heeft hij hier elk jaar minstens één choreografie gemaakt. In die zin zou je hem bijna een Nederlandse choreograaf kunnen noemen. In the Dutch Mountains is zowel een eerbetoon aan dit land als een terugblik op zijn eerdere werk.

“De keuze van de titel heeft een beetje te maken met het liedje waar ik vroeger naar luisterde,” zegt Goecke, gevraagd naar de reden voor de titel van zijn nieuwste werk. “Toen ik jong was, kreeg ik hartkloppingen als ik een zin hoorde die ik niet helemaal begreep.” En inderdaad, de combinatie van ‘Nederland’ met het idee van ‘bergen’ heeft iets raadselachtigs. De uitdrukking is bijna een oxymoron, want beide staan in schril contrast met elkaar. Wat heeft een land, zoals Willem Frederik Hermans in zijn roman Nooit meer slapen schrijft, dat “eigenlijk aan de vissen toebehoort”[1] met bergen te maken? En “waar blijven het diepe inzicht en de natuurlijke vertrouwdheid met de grote problemen, als iemand zijn opleiding krijgt in een laag landje van modder en klei, zonder één berg?[2]

Zelfs als men de “grote vragen” laat voor wat ze zijn, verleidt de puzzel alsnog  tot het zoeken naar verbindende elementen. De extremen die de virtuele tegenstelling  van bergen en dijken oproept, horen bij de Nederlandse natuur: de harde zeewind, het onweer, de dramatische lucht, de zee met haar getijden en golfkammen. Een natuur die nooit stilstaat, altijd in beweging is, beweging eist of dreigt en die, om ermee te kunnen leven, de interactie van mensen zo noodzakelijk maakt als op weinig andere plaatsen op de planeet. Beweging, zoals die ook verdreven zou kunnen worden door de extreme spanning die inherent is aan de combinatie van bergen en zeezicht.

Dit werk gaat inderdaad – zoals alle werken van Goecke – over pure beweging en de ontmoeting met en tussen de dansers. In de muziek van Bartok (Concerto voor orkest) en Brahms (Symfonie nr. 3), live gespeeld door Het Balletorkest*, verweeft Goecke twee liederen van This Mortal Coil die een nauwe band hebben met de zee en de natuur: Song to the Siren en Nature’s Way. In het eerste nummer luidt de tekst ” I’m as riddled as the tide”. De beweging van het water, het contrast met de onbeweeglijkheid van denkbeeldige bergen, de transformatie van deze spanning in de beweging van de dans – Goecke herformuleert het raadsel zonder te pretenderen het te kunnen oplossen, en verplaatst het uiteindelijk naar binnen in het theater: “Voor mij is de echte Nederlandse berg de theaterzaal. De toneelvloer, dat is de Dutch Mountain die je altijd moet beklimmen als je een werk maakt.”
– Nadja Kadel

[1] W.F. Hermans, Nooit meer slapen, Amsterdam: De Bezige Bij 1966, p. 19.
[2] W.F. Hermans, 1966, p. 18.

*Alleen bij de voorstellingen in Amare, Den Haag

Artists of NDT 1. Foto: Rahi Rezvani.

Emmitt Cawley about In the Dutch Mountains:

“Of what we feel, of what we have felt. Should I dream of something familiar? Or are my wonders, imaginations, hopes and dreams, all mountains of uncertainty? To want to feel something unexpected I cannot trust on the feelings of that which I know or understand. To know nothing, perhaps, is the only way to begin understanding everything.

With Marco, it is often a sharing of memories and experiences. Relations between yourself and him. A conversation created from what is said yet more so from what it is not. Our privacy bordered by these mountains which create the reality of our own experiences and truths. To share it is to journey further into the unknown. A place that perhaps doesn’t even exist. A space of harsh and uncomfortable truths yet concealed familiarity. To wish that there is something beyond our own fragile existence and not know or understand it, but to embrace its uncertainty.

This process has shaped a reflection of my own time in this place, with its certainty of change.

I hope for this work to bring the feelings of introspection to those who have a relationship with this ever-changing place. So much that is felt and understood is tethered to this place for the brief amount of time which they lived here. To understand these feelings, one must know nothing.”

Emmitt Cawley. Foto: Rahi Rezvani

Stage trailer

Rebecca Horner about In the Dutch Mountains:

“This is the second time I have the chance to create with Marco. From a dancer’s perspective the process starts with instant high intensity, but without knowing what exactly you are aiming for. One is thrown into ice water. All senses are awake, limbs are vibrating, shaking, and fluttering.

An atmosphere is created and with each ingredient that Marco feeds us, suddenly a whole picture reveals itself.

— intimidating darkness, thunderstorms, lit matches, restlessness, a mouse, seagulls, a lonely voice, intimate encounters between two people, the sea —

Marco‘s language is raw. It is both very physical and can be mentally demanding. He invites you to immerse into his unique world. He is interested in every individual, their stories and intentions, but it is up to every person how much they want to expose themselves.

If you are ready to fully dive into this universe, it becomes very personal, you become very vulnerable- I think this is the beauty of Marco’s work.”

Rebecca Horner, Charlie Skuy. Foto: Rahi Rezvani.

Rehearsal trailer

Tess Voelker about In the Dutch Mountains:

“I feel Marco’s work, much like his process, deals with the extreme polarity lying within everything. One second the movement feels so fast whereas a dancer I don’t know if my mind can’t keep up with my body or vice versa, while immediately the next second we transition into a sensationally slow pace. This echoes into his rehearsal process. Before I ever worked with him, I was ready for an all-inducing, anxiety-driven space; thinking if that’s what’s felt within the movement language then that must stem from the creation of it. This couldn’t be more wrong. Marco has a contagiously light spirit while always staying true to those dark corners inevitably sitting in all of us. He’s always encouraging us to not take anything too seriously.

Along this theme of polarity, Marco’s vision requires us to feel calm when moving wildly hectic, to feel anxious when standing still, to frown within romantic melodies, and to laugh in dramatic ones. Throughout the creation, it feels as though Marco is constantly trying to balance everything while pushing it further to its unknown extreme.

Every time I perform Marco’s work, it is always its own unique experience. As much of what is known to be revealed each performance, just as much remains unknown.”

Tess Voelker. Foto: Rahi Rezvani
Thalia Crymble, Emmitt Cawley. Foto: Rahi Rezvani

Luca -Andrea Lino Tessarini about In the Dutch Mountains:

“The first time I encountered Marco was backstage at The Stuttgart Ballet in 2010. It was the premiere of his second ever full-evening work on Virginia Woolf’s ‘Orlando’. To this day, Marco says that I stood there, in the side wings, and he couldn’t really figure out what I was all about – I was a student at the John Cranko School in Stuttgart and my heart was probably skipping multiple beats just trying to blend into the black curtains. I remember meticulously observing the dancers and Marco, too, but I simply could not follow. Watching his work by myself excited me tremendously and I could not imagine what it must feel like to dance his pieces and what it would ultimately do to me on both a physical and psychological level. Now, thirteen years, six pieces in total, four creations and a beautiful private friendship later, I believe I am just starting to grasp a fragment of what ‘Goecke’s World’ entails. With no other choreographer I have ever experienced this pure sense of self and freedom on stage and in the studio, all while trying to chase perfect execution. We say that no performance can ever be repeated – and that’s precisely what Marco encourages us to do with every creation. His works are filled with and solely based on emotions; don’t be fooled by speed and sharpness only. I find myself getting the most out of every moment shared with him when I consciously level with him. Marco, in every way imaginable, is a person of extremes.

Bear with me as I fall into a cheesy choice of words, but with this first ever full-length for NDT 1, little sixteen-year-old me checks a big box off my bucket list.

As Margo Channing, played by Bette Davis in Joseph L. Mankiewicz’ All About Eve, said: “Fasten your seatbelts, it’s going to be a bumpy night!”

Luca Tessarini. Foto: Rahi Rezvani.
Aram Hasler. Foto: Rahi Rezvani
Boston Gallacher. Foto: Rahi Rezvani

Choreograaf

Sinds seizoen 2013-2014 is Marco Goecke (1972, Wuppertal) aan NDT verbonden als associate choreographer. Eerder creëerde Goecke de balletten Nichts (NDT 2, 2008), Garbo Laughs (NDT 1, 2012), Hello Earth (NDT 1, 2014), Thin Skin (NDT 1, 2015; genomineerd voor de Zwaan ‘meest indrukwekkende dansproductie 2015’), Woke up Blind (NDT 1, 2016) Midnight Raga (NDT 2, 2017; winnaar van de Zwaan ‘meest indrukwekkende dansproductie 2017), en Wir sagen uns Dunkles (NDT 2, 2017). Tijdens het zestigjarig jubileumseizoen maakte Goecke samen met Paul Lightfoot & Sol León en Crystal Pite Kunstkamer (2019). Zijn meest recente werken zijn The Big Crying (2021) voor NDT 2 en I love you, ghosts (2022) voor NDT 1. In the Dutch Mountains (2023) is zijn eerste avondvullende werk voor het gezelschap.

Sinds seizoen 2019-2020 is Goecke balletdirecteur bij Staatsballett Hannover.

Interview

Emmitt Cawley. Foto: Rahi Rezvani
Chuck Jones, Jon Bond. Foto: Rahi Rezvani

Artistieke staf NDT 1

Tamako Akiyama

Repetitor NDT 1

Francesca Caroti

Artistiek adviseur & repetitor NDT 1

Lucas Crandall

Artistiek administrateur NDT 1 & repetitor NDT 1
Theophilus Veselý, Emmitt Cawley. Foto: Rahi Rezvani

Mede mogelijk gemaakt door

Mevrouw Ettjen Modderman genoot zelf het meest van dansvoorstellingen met live klassieke muziek. Naar haar wens wordt een deel van haar nalatenschap besteed aan de voorbereiding en uitvoering van de muzikale begeleiding bij deze productie In the Dutch Mountains.

Charlie Skuy. Foto: Rahi Rezvani
laden...