Blast a universe

Na zijn NDT-debuut About Now (2023) zijn we verheugd om choreograaf Noé Soulier weer bij ons te hebben voor een wereldpremière. Soulier benadert choreograferen als een bewegingsstudie: hoe beweging werkt, hoe het binnenkomt en hoe we het observeren. Soulier vertelt over zijn werkwijze: “Ik onderzoek hoe een enkel gebaar kan uitgroeien tot een grootse fysieke structuur.” Hiermee maakt hij de intelligentie van het lichaam belangrijker dan het vertellen van een specifiek verhaal. Met een combinatie van experimentele techno en natuurlijke geluiden van componist Sa Pa belooft dit nieuwe werk een prikkelende ervaring te worden die je ziet én voelt.

Jiří Kyliáns beeldende Sleepless (2004) is ontstaan uit zijn reflectie op de vele slapeloze nachten die choreografen ervaren tijdens het maakproces van nieuw werk. “Het zou een interessant onderzoek zijn om alle slapeloze nachten en uren terug te rekenen en bij elkaar op te tellen...”, aldus Kylián. Ook werd hij geïnspireerd door de schilderijen van Argentijnse kunstenaar Lucio Fontana die met zijn werken door traditionele dimensies wist te breken en deuren opende naar het onbekende in kunst.
In Sleepless onderzoekt Kylián het bewuste en onderbewuste in ons, met complexe duetten en verfijnde muzikaliteit; een viering van Kyliáns talent om de poëzie van het lichaam te laten spreken.

Foto: Joris-Jan Bos

Associate choreograaf Marco Goecke creëerde kort na het overlijden van zijn vader The Big Crying (2021); een van zijn meest persoonlijke en kwetsbare werken tot nu toe. “Het is een creatie over afscheid nemen en over alles wat we moeten verbranden,” aldus Goecke. Op muziek van Tori Amos zien we hoe de dansers bewegen als gebroken machines met Goeckes kenmerkende complexe en emotionele bewegingstaal. The Big Crying gaat over onze drang om te leven, zelfs in tijden van verdriet en verlies. We zijn trots om dit krachtige werk weer te mogen dansen.

Foto: Rahi Rezvani