Morau staat bekend om het creëren van visueel indrukwekkende werken die zowel menselijk als surrealistisch aanvoelen. Net als in eerdere creaties voor NDT, zoals Folkå (2021) en Horses (2024), is hij een meester in het combineren van abstracte bewegingen met theatrale details – voor een gewaagde theaterervaring die je lang bijblijft.
In dit nieuwe werk, gecreëerd in samenwerking met de NDT 1-dansers, toont Morau een indrukwekkend landschap met de beeldende muziek van Benjamin Clementine. Elk nummer is als een deur die opent naar een wereld die versnelt, versplintert en zichzelf vol onrust observeert. Eenzaamheid, verlies en het verlangen om erbij te horen worden zichtbaar in de lijven van de dansers, niet als individuele verhalen, maar als een gedeelde waarheid.
In essentie is deze creatie een noodkreet om iets simpels en urgents: nabijheid.
Morau verbeeldt een gedeeld ritueel op het podium waarin we, zolang de muziek klinkt, het vertrouwen kunnen hebben dat we met elkaar kunnen verbinden en samen kunnen komen. Zelfs als onze realiteit iets anders lijkt te suggereren.
