Bijeenkomst van de werkgroep Diversiteit & Inclusie

Nederlands Dans Theater (NDT) ontving onlangs een bijeenkomst van de werkgroep Diversiteit & Inclusie.Dit was onder leiding van de directie van NDT en op initiatief van NDT-beleidsadviseur Prince Credell, samen met leden van de Raad van Toezicht Anthony Heidweiller (docent aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, Academie voor Theater en Dans) en Nancy Zomer. Om deze ontmoeting extra bijzonder te maken, organiseerden we deze  bij het Museon-Omniversum, inclusief een bezoek aan de tentoonstelling Children of the Independence 1975 – 50 years Srefidensi.

In dit artikel deelt Prince Credell zijn reflectie op deze bijeenkomst en het belang van investeren in de relaties tussen directie, marketing en beleidsadviseurs die binnen organisaties bouwen aan Diversiteit, Gelijkwaardigheid & Inclusie (DG&I).

“In het najaar van 2025, aan het begin van het NDT-seizoen, had ik het plezier om opnieuw in contact te komen met een oud-collega; Irene van Zeeland. Zij werkt al enkele jaren voor het Holland Dance Festival en zet zich in voor het organiseren en faciliteren van initiatieven op het snijvlak van dans en beperkingen, én voor het uitdragen daarvan.”

“Bijna vier jaar geleden ontmoetten we elkaar voor het eerst tijdens een vroege editie van het DanceAble-symposium. Dit symposium is opgezet om niet alleen bewustzijn te creëren over hoe dans ook buiten ‘validistische’ omgevingen bestaat, maar vooral om dansmakers uit gemeenschappen van mensen met een beperking centraal te stellen.”

“Met alle steun en inzichten die ik kreeg, wilde ik een kleine werkgroep opzetten voor ondersteuning en kennisuitwisseling, voor professionals die in Amare werken.”

“Omdat ik vooraf de gelegenheid had om de genodigden één-op-één te ontmoeten en de doelen en beoogde resultaten toe te lichten, hoopte ik vooral dat deze eerste bijeenkomst ons zou helpen elkaar te leren kennen, onze positie te bepalen en als groep inspiratie op te doen.”

“Het organiseren van deze eerste werkgroep-bijeenkomst voelde als een stap buiten mijn comfortzone. Juist daarom was het zo waardevol om verbinding te maken met anderen die in vergelijkbare rollen werken, in aanloop naar de programmering rond het vijfjarig jubileum van Amare op 20 november 2026.”

“Het meeste contact dat ik eerder had met professionals die werken aan Diversiteit & Inclusie binnen dansgezelschappen, vond plaats buiten Nederland. Daarom was het extra betekenisvol om in deze context collega’s van andere kunstinstellingen te ontmoeten.”

“Tijdens de bijeenkomst bespraken we uiteenlopende thema’s, waaronder toegankelijkheid in Amare en hoe die wordt ervaren door musici, dansers en hun publiek. We spraken ook over de noodzaak van een authentieke representatie van de diversiteit die de Nederlandse cultuur kenmerkt. Een gesprek dat ik zowel belangrijk als verfrissend vond.”

“25 november 2025 markeerde 50 jaar Surinaamse onafhankelijkheid (Srefidensi) : een land waar diverse culturen en gemeenschappen al eeuwenlang samenleven en elkaar beïnvloeden. Het is dan ook niet verrassend dat deze tentoonstelling een passend gezamenlijk vertrekpunt vormde voor onze werkgroep-verbinding in Amare te starten. Bovendien maakte het erkennen van de diepe band tussen Nederland en de voormalige Nederlandse kolonie indruk op mij, om dit samen te ervaren met expats – zoals ikzelf – en met mensen die in Nederland zijn opgegroeid.”

“De tentoonstelling Children of the Independence 1975 – 50 years Srefidensi, te zien tot en met 6 september 2026, belicht de verschillende gemeenschappen die samen de Surinaamse samenleving vormen; van Afro-Surinamers en Hindostanen tot Javanen, Chinezen en inheemse gemeenschappen, en de specifieke ervaringen van elke gemeenschap rond de onafhankelijkheid, 50 jaar geleden. Hoe vierden deze verschillende gemeenschappen de onafhankelijkheid ieder op hun eigen, culturele manier? De tentoonstelling volgt publieke optredens, parades en vieringen die plaatsvonden tijdens Srefidensi in 1975.”

Children of the Independence of 1975 – 50 years Srefidensi

“Misschien wel het meest opvallende onderdeel van de tentoonstelling waren de tekeningen van leerlingen uit 1975, die de opdracht kregen te verbeelden hoe zij een onafhankelijk Suriname 50 jaar later voor zich zagen. De makers van de tentoonstelling zochten deze leerlingen later op om hen te interviewen en zo hun blik te begrijpen op de huidige situatie in beide landen en hun politieke relatie vandaag. Sommigen bleven in Suriname, terwijl anderen kozen voor migratie naar Nederland om opnieuw te beginnen. Persoonlijke verhalen en universele thema’s als (ont)hechting, vrijheid, migratie, erfgoed, gemeenschap, strijd en solidariteit zijn door de hele tentoonstelling heen voelbaar.”

“Een belangrijke conclusie, zowel uit de tentoonstelling als uit de bijeenkomst, is dat we  door binnen Amare in en met onze eigen gemeenschappen te werken, óók onze verbinding op menselijk niveau kunnen verdiepen. Binnen én tussen die gemeenschappen. We krijgen de kans om diversiteit te omarmen in een wereld die steeds meer globaliseert, door samen met anderen dezelfde plekken en buurten te delen terwijl we ons gezamenlijk ontwikkelen. Met deze nieuwe reeks en werkgroep – en met de ambitie om ieder kwartaal uit te wisselen over organisatieperspectieven en actieplannen – hopen we ook speciale gasten te verwelkomen in onze gesprekken. Wordt vervolgd!”