Genevieve O’Keeffe

Genevieve O’Keeffe
zij/haar
Begon bij NDT in 2022
Genevieve O’Keeffe is geboren in Maryborough, Australië. Zij volgde haar opleiding aan het Victorian College of the Arts en de West Australian Academy of Performing Arts. Na haar studie danste zij bij West Australian Ballet en vervolgens bij Theater St. Gallen in Zwitserland. Van 2019 tot 2022 was zij verbonden aan MiR Dance Company in Duitsland. In seizoen 2022–2023 trad zij toe tot Nederlands Dans Theater, waar zij nu danst bij NDT 1.

© Rahi Rezvani
Leer Genevieve kennen
Waarom ben je professioneel danser geworden?
“Mijn moeder heeft me verteld dat ik als heel jong kind een badge maakte die ik op mijn kleding speldde en thuis droeg. Op die badge stond een schilderspalet, mijn manier om de wereld te laten weten dat ik kunstenaar was. Hoewel ik door de jaren heen veel verschillende interesses heb gehad, voelt die eerste keuze voor alles wat creatief is en ruimte geeft aan zelfexpressie nog steeds als de juiste.
Van jongs af aan was ik er trots op dat ik danser was. Ik voelde me bijzonder omdat ik deel uitmaakte van een gemeenschap die zich bezighield met iets wat zowel moeilijk als mooi was. Ik had een diep respect voor dans, misschien wat intens voor een kind, maar na verloop van tijd werd dat vanzelfsprekend en juist gewaardeerd.
Geen enkele stap richting een professionele carrière voelde voor mij als vanzelfsprekend. Omdat ik uit een afgelegen stad kom, voelde ik me als de kleinste vis in een grote, onbekende vijver. Ik ging er nooit vanuit dat ik succesvol zou worden, maar voelde wel sterk dat ik door moest gaan, op welke manier dan ook. Ik had niets te verliezen door het te proberen, me kwetsbaar op te stellen en bereid te zijn om te falen.
Ik wist dat ik ook in een andere carrière gelukkig en succesvol zou kunnen zijn, maar ik wilde heel graag deze weg volgen. Ik wilde doorgaan op het pad dat ik was ingeslagen en mensen ontmoeten die zich waarschijnlijk net zo voelden als ik.
Professioneel danser worden voelde als een reeks momenten van ontwikkeling en aankomst. Iedere stap op mijn niet-lineaire pad voelde als een sprong. Elke keer dat ik mijn eigen idee van wat ik kon verlegde, voelde ik veel trots en stond ik stil bij hoe ver ik was gekomen.
Ik had ambities die haalbaar leken en ambities die meer als dromen voelden. Op een gegeven moment kwamen die twee samen. Dat vind ik nog steeds bijzonder.”
Wat is het aan NDT dat jou inspireert als kunstenaar?
“De cultuur bij NDT voelt voor mij heel eigen en uniek. Er is een oprechte en gedeelde toewijding aan kunst, zonder compromissen. Niet alleen in de studio, maar binnen de hele gemeenschap, van alle mensen die betrokken zijn bij het maken van onze producties tot ons publiek. Er is een gedeeld besef dat wat we doen belangrijk is. Dat sluit aan bij de urgentie en het belang die ik zelf voel wanneer ik dans.
In de studio kom ik vaak in situaties terecht waarin ik mijn perspectief moet veranderen, iets moet loslaten, iets nieuws moet proberen en zelf duidelijke keuzes moet maken. Ik krijg zowel de ruimte als de uitdaging om me te ontwikkelen tot de kunstenaar die ik graag wil ontdekken. Tegelijkertijd kan ik mijn collega’s op hun eigen pad observeren en waarderen. NDT brengt briljante mensen samen. Alleen al door dicht bij hen te zijn, raak ik geïnspireerd om meer te ontdekken en meer van mezelf te vragen.”
Welke invloed heeft kunst op je persoonlijke leven en op de manier waarop je naar de wereld kijkt?
“Ik vind het heel mooi om te zien hoe mensen zich aan kunst wijden, zowel als makers als toeschouwers. Het vraagt moed om een kunstwerk te maken en het met de wereld te delen, om je kwetsbaar op te stellen met je ideeën. Ik bewonder die daad van geven. Ik haal veel plezier uit het zien van de keuzes die mensen maken om hun eigen perspectief uit te drukken en vorm te geven.
In mijn eigen leven helpt het ervaren van kunst me op momenten dat ik me verloren of gedesillusioneerd voel. Ik zie kunst als een manier om verbinding te zoeken en terug te kijken. Het helpt me mijn perspectief te veranderen wanneer mijn blik te breed of juist te smal wordt.
Dans in het bijzonder blijft me houvast en energie geven. Het bevestigt voor mij dat mensen gul en nieuwsgierig zijn, dat we kunnen reflecteren en samen kunnen creëren. Op kleine schaal lossen we problemen op, delen we met elkaar en steunen we elkaar. We leggen onze ziel bloot, lachen, dagen de wetten van de natuurkunde en de grenzen van ons lichaam uit en werken samen aan doelen die soms misschien willekeurig lijken, maar die ons veel voldoening en plezier geven.”
Ik hoop het publiek een ervaring te geven die waardevol voelt en waar mensen naar terug willen keren. Ik hoop dat we hen achterlaten met een lichamelijke sensatie en nieuwe gedachten die ze vanuit het theater mee naar buiten kunnen nemen en op hun eigen manier verder kunnen onderzoeken. Wanneer mensen onze voorstellingen zien, hoop ik dat ze iets voelen van onze gemeenschap en van het proces dat eraan voorafging. En dat ze op dat moment ervaren dat zij daar ook deel van uitmaken.
