Al sinds 1959 maakt NDT hedendaagse dansvoorstellingen die je aan het denken zetten, raken, verrassen of meeslepen. We werken met zowel opkomende choreografen als bekende en gevierde namen uit de danswereld, en richten ons op onderzoek, samenwerking, creatie en talentontwikkeling.
Binnenkort kun je op deze pagina ons volledige archief bekijken.
Wil je nu al meer ontdekken over onze werken? Bekijk dan Google Arts & Culture of Beeld & Geluid.
Het stuk onderzoekt en viert het leven – zelfs als dat niet gemakkelijk te verteren is. Het laat ons de rijke, percussieve bewegingstaal ervaren die Zelner heeft ontwikkeld en verfijnd, en biedt inzicht in de creatie van een nieuwe dansstijl die toeschouwers uitnodigt in een gedurfde en vreugdevolle wereld vol verwondering.
De Brits-Israëlische Hofesh Shechter is één van Engelands meest geprezen kunstenaars. In Clowns, zijn eerste creatie voor NDT 1, tast Shechter de grens af tussen humor en wreedheid. Op opzwepende, hypnotiserende ritmes van door Shechter zelf gecomponeerde muziek verbeelden de dansers een explosie van energie, waarbij speelsheid ogenschijnlijk overgaat in vechten en schieten. Shechter slaagt er met Clowns in de toeschouwer vanaf het eerste moment vast te grijpen en niet meer los te laten.
In zijn nieuwe werk voor NDT 2 is Ethan Colangelo samen met scenograaf Cristina Nyffeler en componisten Hologramma en Ben Walters gaan nadenken hoe de jeugd van tegenwoordig op zoek is naar manieren om te ontsnappen aan de realiteit; in het uitgaansleven, in muziek en op andere plekken die afstand hebben tot het alledaagse. Dat verlangen naar ontsnapping, het escapisme, werd het uitgangspunt van dit werk.
Het prijswinnende 'Figures in Extinction [1.0] the list' confronteert ons met alles dat stervende is op onze planeet.
'Figures in Extinction [2.0] but then you come to the humans' is een indringend onderzoek naar onze behoefte aan verbinding in een verdeelde wereld.
'Figures in Extinction [3.0] requiem' toont de afstand die we hebben tot de dood en hen die ons zijn voorgegaan.
Ekmans 'FIT' (2018) is een speelse en energieke verkenning van wat het betekent als iets ‘past’: wat gebeurt er als alles in ons leven op zijn plek valt en wat als dit juist niet zo is? 'FIT' is een feest voor de zintuigen.
In een pulserend visueel en auditief landschap neemt Folkå je mee op een reis door menselijke geluiden, gezang en veltrommels waarin onze voeten de grond in beweging brengen. Het werk biedt een hedendaags ritueel, waarin een blik op het verleden herinnert aan onze plaats in de eindeloze kringloop van het leven, en een viering van de relatie van de mens met de natuur.
In 2019 was onze associate choreograaf Crystal Pite één van de makers van het avondvullende werk Kunstkamer. Haar poëtische kwartet uit die productie is nu bewerkt tot een volwaardig stuk: Four Solitudes.
In Horses nodigt Morau je uit om te reflecteren op wat het betekent om te overleven in een complexe wereld vol onrust, transformatie, en de paradox dat verdwaald raken soms de juiste weg voorwaarts is.
Voor deze uitgebreide interpretatie van Into the Hairy hebben NDT en Sharon Eyal Dance S-E-D de handen ineengeslagen. Het stuk werd oorspronkelijk gemaakt voor een kleine groep maar brengt nu twee gezelschappen samen in een uitgebreide cast van meer dan 20 dansers. Het werk zoekt de grenzen van de moderne dans op door klassieke dans te verbinden met de underground clubcultuur.
Voor zijn eerste NDT 1-creatie werkt Martens met een groot ensemble van dansers op de prikkelende, punkachtige composities Pretty van Julia Wolfe en GG Concerto van Hanna Kulenty, die elkaar perfect aanvullen en de bewegingen op het podium uitvergroten. KID IN A CANDY SHOP is een viering van uithoudingsvermogen, weerstand, genialiteit en rebellie.
Wat gebeurt er met het lichaam als het verslaafd raakt aan een constante staat van anticipatie, veroorzaakt door de eindeloze stimuli van tegenwoordig. De dansers slingeren tussen opwinding en uitputting, aandacht en verstrooidheid, en herhalen onafgemaakte bewegingen met steeds meer urgentie. Hun zoektocht naar intensiteit eindigt in leegte.
Mist is een multidisciplinaire dansfilm, gemaakt in nauwe een samenwerking tussen choreograaf Damien Jalet, beeldend kunstenaar Kohei Nawa en videograaf Rahi Rezvani. Geïnspireerd door het Nederlandse landschap; mistbanken, wind en zee vertaalt Jalet deze natuurelementen naar vloeiende, kinetische bewegingen van de NDT 1-dansers.
Terwijl een muzikaal kwartet de compositie van Milko Lazar live ten gehore brengt, zien we hoe de dansers de connectie met elkaar onderzoeken en hoe die connectie zorgt voor comfort en steun. Momenten van onverwachte schoonheid, subtiele humor en gedetailleerde bewegingen wisselen elkaar af en creëren zo een werk om in alle rust van te genieten.
Jiří Kyliáns beeldschone Mémoires d’Oubliettes (2009) was het laatste werk dat hij creëerde voor NDT. Met nostalgische geluiden en gefluister verwijst dit indringende werk naar Kyliáns kenmerkende stijl en poëtische bewegingstaal, vol ongrijpbare emoties.
Associate choreograaf Jermaine Spivey staat bekend om zijn grensverleggende werkwijze, waarbij hij dansers én publiek uitdaagt om dans op een andere manier te bekijken. In zijn creatieproces combineert hij structuur met spontaniteit en gebruikt hij veel improvisatie om tot vrije, vernieuwende ideeën te komen.
SAABA ademt passie en kwetsbaarheid, en verleidt met hypnotiserende bewegingen, sferisch lichtontwerp en de onweerstaanbare groove van componist Ori Lichtik. Dit werk is een krachtig voorbeeld van Eyals geniale en eigenzinnige stem, waarmee ze klassiek ballet en hedendaagse dans samensmelt tot iets bovennatuurlijks.
In 'Sleepless' onderzoekt Kylián het bewuste en onderbewuste in ons, met complexe duetten en verfijnde muzikaliteit; een viering van Kyliáns talent om de poëzie van het lichaam te laten spreken.
Op muziek van Tori Amos zien we hoe de dansers bewegen als gebroken machines met Goeckes kenmerkende complexe en emotionele bewegingstaal. The Big Crying gaat over onze drang om te leven, zelfs in tijden van verdriet en verlies.
Gesitueerd in een onheilspellende, huiselijke ruimte die langzaam vervormt, vervagen de grenzen tussen werkelijkheid en illusie. Alledaagse handelingen transformeren in beklemmende situaties, waar de emotionele barsten in de personages steeds grotere vormen aannemen.
Vlijmscherpe bewegingen en rake, onweerstaanbare mimiek maken van The Statement een actueel en urgent werk dat onthult wat er achter gesloten deuren gebeurt in de wereld van machthebbers. Een werk om op het puntje van je stoel naar te kijken.
In zijn werk Ties Unseen onderzoekt Christos Papadopoulos de kleine, vaak onzichtbare sociale contacten in het dagelijks leven die onze ervaringen vormen. Het stuk komt voort uit het kijken naar eenvoudige gedeelde momenten: het stille begrip tussen vrienden, de kleine tekenen van steun tussen onbekenden en de rustige kracht die mensen samen laat doorgaan in moeilijke tijden.
Ravels beroemde Boléro heeft in de kunst-, dans- en operawereld een enigszins erotisch geladen karakter toegekend gekregen, wat voor Johan Inger een aanleiding was om zijn eigen versie te creëren. Dit resulteerde in Walking Mad, een ballet over relaties in verschillende vormen en omstandigheden. Een draaiende muur transformeert de bestaande ruimte in kleinere ruimtes, wat tot alsmaar veranderende situaties leidt. Walking Mad is een reis door de tijd waarin we worden geconfronteerd met universele angsten en verlangens die worden doorweven met humor en de lichtheid van het bestaan.
Watch Ur Mouth is een diep persoonlijke reflectie op deze worstelingen. Dit werk belichaamt de reis door het eindeloze rumoer van het dagelijks leven – de critici, de twijfels en de ruis die we ervaren. Geïnspireerd door de onvoorwaardelijke steun van een sterke partner en de onbegrensde liefde van mijn kinderen, is dit werk een ode aan de kracht van volhouden, vooruitgaan en het vinden van betekenis.
NDT's associate choreografen Imre van Opstal & Marne van Opstal creëeren speciaal ter ere van het Amare-jubileum een duet op Journey (CP 1919) van Max Richter. Het duet, gedanst door voormalig NDT-dansers Chloé Albaret en Benjamin Behrends, toont een rauwe en emotionele dialoog tussen dans en muziek en is alleen op deze avond te beleven.
Het werk straalt een rusteloosheid uit waarin het lichaam wordt overgegeven aan bedwelmende vibraties die doen denken aan het fladderen van vlindervleugels. De snel bewegende virtuoze dansers communiceren moeiteloos in de taal van Goecke, gebaren op eigenaardige wijze, weven hun passen door de muziek heen en laten het publiek zowel een gevoel van onbehagen als aantrekking ervaren.
Met briljante composities dwalen onze dansers steeds verder af in een akoestische wereld, zichzelf in het diepe gooiend als bij een eerste liefde. Trillingen worden zichtbaar in de lijven, vol oncontroleerbare spanning en kwetsbaarheid, terwijl Buckleys gitaarriffs versnellen als een verhoogde hartslag.
Een meeslepende dans- en geluidservaring in de intieme ruimte, waar er geen afstand meer is tussen publiek en danser. Het publiek dompelt zich in ZŌ volledig onder in de wereld van Naharin, vol theatraliteit, meertalige zang, dynamiek en menselijkheid.
