Clara Oniceag

Leer Clara kennen

Waarom ben je professioneel danser geworden?

“Als kind wilde ik nooit dansen, hoewel muziek en beweging altijd deel uitmaakten van mijn leven. Toen ik negen was, zag ik op YouTube een duet in hedendaagse dans en besloot ik dat dit was wat ik de rest van mijn leven wilde doen. Toen ik voor het eerst de studio binnenstapte, voelde ik me meer dan ooit in leven. De tijd stond stil. Ik wist dat alles wat in die ruimte gebeurde tussen mij en die muren zou blijven. Niets was verkeerd, niets was te veel. Ik kon volledig mezelf zijn en tegelijkertijd doen alsof het niets betekende, alsof het nooit was gebeurd, terwijl het juist alles was en meer. Zo begon het allemaal vanuit een soort honger, een verlangen om dat gevoel de rest van mijn leven te blijven ervaren.”

Wat is het aan NDT dat jou inspireert als kunstenaar?

“NDT brengt een enorme verscheidenheid aan dansers en repertoire samen. Hoewel die zo verschillend kunnen zijn, ontstaan juist vanuit die contrasten nieuwe mogelijkheden. Om kwetsbaar te zijn, onze grenzen te bevragen en vanuit empathie te handelen. Al die verschillende elementen komen samen en maken de puzzel compleet. Wanneer de stukken bij elkaar komen, ontstaat er magie. Tegelijkertijd blijven de sporen en contouren van ieder afzonderlijk stuk zichtbaar.”

Welke invloed heeft kunst op je persoonlijke leven en op de manier waarop je naar de wereld kijkt?

“Ik geloof dat kunst ons uitdaagt om contact te maken met onze diepste, meest oprechte kant, met het kind in ons. Om de wereld niet alleen in zwart of wit te zien, maar ook in alle grijstinten daartussen. Kunst brengt een gevoeligheid en zachtheid in de manier waarop we het leven benaderen die volgens mij nergens anders te vinden is.”

Wat hoop je als kunstenaar aan het publiek mee te geven?

“Ik hoop dat ik mensen iets kan laten voelen, wat dat ook is. Ik hoop me kwetsbaar genoeg op te stellen om een verbinding te creëren, een intiem moment met het publiek, al is het maar voor één seconde. Een duet, net als het duet waardoor ik ooit zelf ben gaan dansen. Een duet dat ontstaat vanuit een moment van kwetsbaarheid en empathie van beide kanten. Een ruimte voor heling en om verder te kijken dan wat je op het eerste gezicht ziet. Ja, ik hoop dat ik hen iets kan laten voelen…”