Mensen > Choreografen > Marco Goecke

Profile

Marco Goecke

Associate choreographer

Iedereen Choreografen
Geboorteplaats: Wuppertal
Nationaliteit: Duits
Werkervaring:

Marco Goecke (Wuppertal, 1972) is vanaf seizoen 2013-2014 associate choreographer bij Nederlands Dans Theater. Eerder maakte hij voor NDT 1 de stukken Nichts (2008) en Garbo Laughs (2012), welke genomineerd werd voor de Zwaan 2012. Goecke werd onder meer bekroond met de Niinsky Award 2006, als meest belovende en opvallende choreograaf. Dit seizoen maakte hij de nieuwe creatie Hello Earth voor Programma III van NDT 1 (première 29 januari 2014) en NDT 2 hernam Nichts in Programma A (première 31 oktober 2013). Goeckes werk wordt uitgevoerd door dansgezelschappen over de hele wereld.

Goecke maakte zijn eerste choreografie Loch bij Theater Hagen, dat later ook werd uitgevoerd in het kader van het Internationale Choreografieconcours in Hannover. In 2001 creëerde hij zijn eerste werk voor het Stuttgart Ballet, Chicks. Sindsdien heeft hij diverse choreografieën voor dat gezelschap gemaakt, zoals recent Black Breath en het avondvullende Dancer in the Dark (2012).
In 2002 werd Goecke uitgenodigd door het Choreographic Institute te New York om een werk te creëren voor het Diamond Project en het New York City Ballet. Mopey is sindsdien uitgevoerd op het Jacob's Pillow Festival, de Biennale in Venitië, het Pina Bausch Festival in Wuppertal en bij het Pacific Northwest Ballet in Seattle.
In 2003 maakte Goecke een uitstapje naar opera met een solo voor Die verkaufte Braut bij de Opera van Stuttgart. Datzelfde jaar won hij de strijd om de Prix Dom Perignon met Blushing. Sindsdien staat Blushing op het repertoire van Stuttgart, Hamburg Ballet en Scapino.
In 2005 maakte Goecke  Sweet Sweet Sweet voor Stuttgart, dat ook door het Staatsballet Hannover is uitgevoerd en op het repertoire van de  Donlon Dance Company en het Ballet Theater München staat. Voor Hamburg maakte hij, eveneens in 2005, Beautiful Freak. Datzelfde jaar won Goecke de Kunstprijs van de Landesstiftung Baden-Württemberg, creëerde hij Der Rest ist Schweigen voor Scapino en de zeer succesvolle solo Äffi.
In 2006 creëerde hij Alles op een tekst van Ingeborg Bachmann voor Staatstheater Braunschweig en Vicious Wishes voor Stuttgart. In 2006 maakte hij zijn eerste avondvullende ballet De Notenkraker, dat in Stuttgart in première ging en hem een nominatie opleverde voor de Duitse Theaterprijs Der Faust .
In 2007 bracht Scapino zijn Beautiful Freak en Bravo Charlie en creëerde hij Sonett voor het Leipzig Ballet. In 2008 heeft hij voor Leipzig Suite Suite Suite gecreëerd, voor Stuttgart Alben en voor Monte Carlo Whiteout.
In 2009 maakte Goecke Supernova voor Scapino, Fur for the Norwegian National Ballet, Fancy goods for Stuttgart, Spectre de la rose for Monte Carlo, Le Rossignol voor Leipzig en de solo Tué voor Bernice Coppieters ter ere van Prinses Caroline van Monaco.
In 2010 creëerde hij Pierrot Lunaire voor Scapino en Orlando voor Stuttgart. In de herfst ging For Sascha in première in New York. In 2011 maakte Goecke met Ed Wubbe het avondvullende ballet Songs for Drella, over  Andy Warhol. Datzelfde jaar ging  Place a Chill in première bij  Pacific Nothwest Ballet, Dearest Earthly Friend in Monte Carlo en maakte hij de solo In sensu bij Stuttgart.
Naast Garbo Laughs maakte Goecke in seizoen 2012-2013 Black Breath voor Stuttgart en And the sky on that cloudy old day voor Staatsballet Berlijn. In november 2012 ging Dancer in the dark, een coproductie van Stuttgart Ballet en Stuttgart Theater, in première. In januari 2013 ging zijn solo I found a fox voor Eric Gaultier in première in Stuttgart en in maart danste Sao Paolo Comhania de Danca zijn wereldpremière Peekaboo op het Movimentos Festival in Wolfsbug. Goeckes stuk Sweet Sweet Sweet werd uitgevoerd door Ballet du Rhin en Innsbruck Ballet. M

Home