Mensen > Choreografen > Ohad Naharin

Profile

Ohad Naharin

Gastchoreograaf

Iedereen Choreografen
Nationaliteit: Israëlische
Werkervaring:

Ohad Naharin is choreograaf en artistiek directeur van het Batsheva Dance Company en mondiaal geroemd als een van de meest vooraanstaande choreografen voor hedendaagse dans. Sinds 1990, toen hij artistiek directeur van Batsheva Dance Company werd, leidt hij het gezelschap met een avontuurlijke artistieke visie en blies hij het repertoire nieuw leven in met zijn fascinerende danstaal. Naharin is ook de grondlegger van de innovatieve bewegingstaal Gaga waarmee hij zijn uitzonderlijke arsenaal aan bewegingstaal verrijkte en die voor een revolutie zorgde in de training van het gezelschap. Gaga is uitgegroeid tot een belangrijke stroming in trainingen voor dansers en niet-dansers.

Ohad Naharin werd in 1952 geboren in Kibbutz Mizra en begon zijn dansopleiding bij het Batsheva Dance Company in 1974. Al tijdens zijn eerste opleidingsjaar trok zijn talent de aandacht van gastchoreograaf Martha Graham, die hem uitnodigde om bij haar eigen gezelschap in New York te komen dansen. Aldaar verkreeg Naharin een beurs voor de School of American Ballet, verdiepte hij zijn opleiding aan de Juillard School en verfijnde hij zijn techniek bij grootmeesters Maggie Black en David Howard. Vervolgens begon zijn internationale carrière bij het Bat-Dor Dance Company uit Israël en in Brussel bij het Ballet du XXe Siècle van Maurice Béjart.

In 1980 keerde Naharin terug naar New York en maakte zijn debuut als choreograaf bij de studio van Kazuko Hirabayashi. In hetzelfde jaar richtte hij het Ohad Naharin Dance Company op, samen met zijn vrouw Mari Kajiwara die in 2001 overleed aan kanker. Tussen 1980 en 1990 oogstte Naharins gezelschap zowel in New York als daarbuiten enthousiaste kritieken. Zijn eigen stijl als choreograaf ontwikkelde zich verder en hij kreeg opdrachten van wereldbekende gezelschappen als Batsheva, het Kibbutz Contemporary Dance Company en het Nederlands Dans Theater.

In 1990 werd Naharin benoemd tot Artistiek Directeur van het Batsheva Dance Company. Deze functie heeft hij sindsdien vervuld, met uitzondering van het seizoen 2003-2004 toen hij de rol van huischoreograaf op zich nam. In deze periode heeft Naharin ruim 20 choreografieën gecreëerd voor Batsheva en de jeugddivisie daarvan, Batsheva Ensemble. Daarnaast heeft hij met het gezelschap meer dan 10 van zijn werken hernomen en fragmenten uit zijn repertoire gecombineerd tot Deca Dance, een continu evoluerend avondvullend werk.

De muzikale opleiding die Naharin in zijn jeugd genoot, past hij vaak toe om de impact van zijn choreografieën te versterken. Voor de muziek voor zijn dansen werkte hij samen met vele vooraanstaande musici, zoals de Israëlische rockgroep The Tractor’s Revenge (voor Kyr, 1990), Avi Belleli en Dan Makov (voor Anaphaza, 1993) en Ivri Lider (voor Z/na, 1995). Zelf componeerde Naharin onder het pseudoniem Maxim Waratt de muziek voor MAX (2007) en deed hij de editing en mix van de soundtracks voor Mamootot (2003) en Hora (2009). Verder combineerde Naharin zijn talenten voor muziek en dans in Playback (2004), een solovoorstelling die hij zelf regisseerde en uitvoerde.

Naast zijn podiumwerk ontwikkelde Naharin Gaga, een innovatieve bewegingstaal. Centraal element daarin is het verkennen van gewaarwordingen en wat kan worden toegepast voor beweging. Gaga groeide niet alleen uit tot de belangrijkste opleidingsmethode voor de dansers van Batsheva, maar wist ook een grote aanhang op te bouwen onder dansers overal ter wereld. De aantrekkingskracht ervan op het publiek in Israël blijkt uit de open klassen die regelmatig in Tel Aviv en andere plaatsen georganiseerd worden.

Door zijn fascinerende choreografieën en inventieve, zeer getextureerde bewegingsvocabulaire is Naharin een graag geziene gastartiest bij dansgezelschappen over de hele wereld. Zijn werken zijn uitgevoerd door vooraanstaande gezelschappen zoals het Nederlands Dans Theater, het Ballet Frankfurt, het Lyon Opera Ballet, het Compañía Nacional de Danza (Spanje), het Cullberg Ballet (Zweden), het Fins Nationaal Ballet, het Paris Opera Ballet, het Balé da Cidade de São Paulo, het Cedar Lake Contemporary Ballet (New York), Hubbard Street Dance Chicago en Les Grand Ballets Canadiens de Montréal. Tomer Heymann legde in zijn documentaire Out of Focus (2007) het repetitieproces vast van een herneming van Deca Dance, die Naharin beleefde met het Cedar Lake Contemporary Ballet.

Naharins vele bijdragen aan de dans leidden tot vele prijzen en onderscheidingen. In Israël ontving hij een eredoctoraat van het Weizmann Institute of Science (2004), de prestigieuze Israel Prize voor dans (2005), een Jewish Culture Achievement Award van de Foundation for Jewish Culture (2008), een eredoctoraat van de Hebrew University (2008), en de EMET Prize in de categorie Kunst en Cultuur (2009). Daarnaast kreeg Naharin ook de Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres uitgereikt door de Franse overheid (1998), twee maal een New York Dance and Performance (Bessie) Award (voor Naharin's Virus aan de Brooklyn Academy of Music in 2002 en voor Anaphaza tijdens het Lincoln Center Festival in 2003), de Samuel H. Scripps American Dance Festival Award voor ‘Lifetime Achievement’ (2009), Dance Magazine Award (2009) en een eredoctoraat in ‘Fine Arts’ van de Juilliard School in New York (2013).

Home