De Zweed Johan Inger (Stockholm, 1967) kreeg zijn dansopleiding aan de Royal Swedish Ballet School en de National Ballet School in Canada. Van 1985 tot 1990 danste hij bij het Zweedse Koninklijke Ballet in Stockholm waarvan het laatste jaar als solist. Gefascineerd door de werken van Kylián, was het voor Inger duidelijk dat een volgende stap in zijn danscarrière die naar Nederlands Dans Theater zou zijn. In 1990 was het zover. Hij trad toe tot Nederlands Dans Theater 1 en was hier tot 2002 een gezichtsbepalende danser. 

Inger begon met choreograferen bij de jaarlijkse Choreografie Workshops (nu Switch) van Nederlands Dans Theater. Jiří Kylián merkte daardoor Inger’s talent voor choreografie op. Na vier workshopstukken mocht hij dan ook in 1995 zijn eerste choreografie maken voor Nederlands Dans Theater 2. Het resulteerde in zijn officiële debuut als choreograaf met Mellantid. Dit was onderdeel van het Holland Dance Festival en direct een doorslaand succes. Hij kreeg hiervoor de Philip Morris Kunstprijs 1996 in de categorie Eigentijdse Dans. Mellantid werd in 2001 genomineerd voor de Laurence Olivier Award in de categorie ‘Best New Dance Production’.

Sinds zijn debuut heeft Inger verschillende werken voor Nederlands Dans Theater gemaakt (zoals Sammanfall, Couple of Moments, Round Corners). Voor zijn balletten Dream Play en Walking Mad ontving hij in oktober 2001 de Lucas Hoving Productie Prijs. Walking Mad zoals dat later werd uitgevoerd door Cullberg Ballet werd onderscheiden met de Danza & Danza’s Award 2005. Inger zelf werd door de VSCD Dansjury genomineerd voor de Gouden Theaterdansprijs 2000 en kreeg de Prijs van Verdienste 2002 van de Stichting Dansersfonds ’79. 

Inger verliet Nederlands Dans Theater om in 2003 artistiek leider van Cullberg Ballet te worden. Hij heeft in de afgelopen vijf jaar verschillende choreografieën voor dit gezelschap gemaakt: Home and Home, Phases, In Two, Within Now, As if, Negro con Flores, Blanco en Point of eclipse (bij het 40 jarig bestaan van Cullberg Ballet). Sinds de zomer 2008 is Inger gestopt met het artistiek leiderschap om zich volledig te kunnen wijden aan choreograferen. In februari 2009 maakte hij voor Cullberg Position of Elsewhere. Vanaf seizoen 2009/2010 is Inger als ‘associate choreographer’ verbonden aan het Nederlands Dans Theater. In deze functie maakte hij in 2009 dissolve in this, in 2010 Tone Bone Kone,  in 2012 I new Then en in 2012 Sunset Logic.