Mensen > Choreografen > Douglas Lee

Profile

Douglas Lee

Iedereen Choreografen
Werkervaring:

De Engelsman Douglas Lee begon zijn balletopleiding aan de Arts Educational Schools in Londen. Daarna verkreeg hij een beurs voor de Royal Ballet School, waar hij in 1996 afstudeerde met de Alicia Markova Award.

In het najaar van dat jaar trad Lee toe tot het Stuttgarter Ballet. In het seizoen 2000-2001 werd hij bevorderd tot grand sujet, waarna hij snel doorgroeide tot tweede solist en eerste solist (2002).

Zijn repertoire omvatte titelrollen als Onegin en Romeo (Cranko), Apollo (Balanchine) en Edward II (Bintley). Verdere hoofdrollen die hij danste zijn Armand Duval in Lady of the Camellias (Neumeier), Albrecht in Giselle (Anderson/Savina) en vele andere in balletten van Balanchine, Forsythe, Kylian, MacMillan, Robbins, Tetley en van Manen.

In februari 1999 maakte Douglas Lee zijn debuut als choreograaf in de serie ‘Junge Choreographen’ van het Noverre-Gesellschaft in Stuttgart, waarna hij werd gevraagd om een nieuw werk voor het Stuttgarter Ballet te creëren. Ook werd hij twee maal uitgenodigd door het New York Choreographic Institute om te werken met dansers van het New York City Ballet. In 2001-2002 voerde het Stuttgarter Ballet in het Schauspielhaus twee nieuwe werken van Lee op.

In 2003 en 2004 presenteerde Lee zijn eerste werken voor het Stuttgarter Opernhaus, Aubade (2003) en Lachrymal (2004). Daarna bracht het Stuttgarter Ballet Viewing Room en Dummy Run (2007), gevolgd door de wereldpremière van Leviathan (2008) en Lee’s tiende werk voor het gezelschap, Nightlight (2010), dat in maart 2010 in première ging.

In zijn consistente samenwerking met de dansers van het Stuttgarter Ballet ontwikkelde Lee een onmiskenbaar eigen choreografische stem. Deze kenmerkt zich door een verbluffende plastische beeldspraak, gevormd door gebruik van verfijnde en complexe partnering en een meesterlijke toepassing van het klassieke vocabulaire. Zijn werken onderscheiden zich door hun buitengewone esthetiek en de zorgvuldige compositie waarin dans, licht en ruimte samensmelten.

Na zijn successen in Stuttgart besloot Douglas Lee verder te gaan als onafhankelijk choreograaf en bouwde hij een internationale carrière op.

In de tijd daarna zagen veel nieuwe werken het licht: Fanfare LX, een werk voor het Stuttgarter Ballet, werd opgenomen in het repertoire van het Staatsballet Berlin. Vervolgens presenteerde Lee Fractured Wake en respectievelijk 5 for Silver voor het Noorse Nationale Ballet en Rubicon Play voor het Koninklijk Ballet van Vlaanderen. Lifecasting, een werk voor het New York City Ballet, werd in Time Out NY genomineerd als een van de beste danswerken van 2009 en opgenomen in het repertoire van het Stuttgarter Ballet.

Daarna volgden nog Miniatures voor het Stuttgarter Ballet en Souvenir voor het Opera Ballet Theater van Perm, dat 3 nominaties voor de Golden Mask Awards kreeg.

Home