Biografie: Marco Goecke

Marco  Goecke

Nationaliteit: Duitse

Werkervaring: Marco Goecke is geboren in Wuppertal (Duitsland). Hij begon zijn balletopleiding in 1988, waarna hij gedanst heeft bij de Deutsche Staatsoper Berlin en het Theater Hagen Ballet. Daar maakte hij zijn eerste choreografische werk, Loch, dat later werd uitgevoerd in het kader van het Internationale Choreografieconcours in Hannover (Duitsland). In 2001 creëerde Goecke zijn eerste werk voor het Ballet van Stuttgart, Chicks. Sindsdien heeft hij diverse choreografieën voor dat gezelschap gemaakt. In 2002 werd Marco Goecke door het Choreographic Institute te New York, dat is gelieerd aan het New York City Ballet, uitgenodigd om een werk te creëren voor het Diamond Project en het New York City Ballet. Dat stuk, Mopey, is inmiddels uitgevoerd op het Jacob's Pillow Festival, de Biennale in Venitië en het Pina Bausch Festival in Wuppertal en tevens bij het Pacific Northwest Ballet in Seattle (Washington). Goecke heeft zich ook beziggehouden met opera; in 2003 creëerde hij een solo voor Die verkaufte Braut bij de Opera van Stuttgart. Dat zelfde jaar deed hij als choreograaf mee aan de strijd om de Prix Dom Perignon in Hamburg, waar hij de eerste prijs won met Blushing, een stuk voor acht dansers. Blushing is sindsdien op het repertoire genomen door het Ballet van Stuttgart, John Neumeier’s Hamburg Ballet en Scapino Ballet Rotterdam. In 2005 kwam hij met Sweet Sweet Sweet voor het Ballet van Stuttgart, dat ook door het Staatsballet Hannover te München is uitgevoerd. Voor het Hamburg Ballet maakte hij, eveneens in 2005, Beautiful Freak. In datzelfde jaar won hij de kunstprijs van de Landesstiftung Baden-Württemberg, werd hij huischoreograaf van het Ballet van Stuttgart en creëerde hij Der Rest ist Schweigen voor Scapino Ballet Rotterdam. Ook maakte hij de zeer succesvolle solo Äffi, die inmiddels op vele gala's is vertoond. In 2006 creëerde hij Alles op een tekst van Ingeborg Bachmann voor het Ballet van het Staatstheater Braunschweig en Vicious Wishes voor Stuttgart. In december 2006 ontving hij de Nijinsky Award voor meest belovende en opvallende choreograaf en maakte hij zijn eerste avondvullende ballet, De Notenkraker, dat bij het Ballet van Stuttgart in première ging. In februari 2007 bracht Scapino Ballet Rotterdam zijn stuk Beautiful Freak, in dat voorjaar creëerde hij Sonett voor het Leipzig Ballet en in het najaar Bravo Charlie voor Scapino Ballet Rotterdam. Tevens werd zijn succesvolle stuk Sweet Sweet Sweet door de Donlon Dance Company en het Ballet Theater München op het repertoire gezet. Voor zijn Notenkraker werd Marco Goecke genomineerd voor de Duitse theaterprijs “DER FAUST 2007”. In 2008 heeft hij voor het Leipzig Ballet Suite Suite Suite gecreëerd, voor Stuttgart Alben, voor Monte Carlo Whiteout en voor Nederlands Dans Theater II Nichts.

Choreografen
klik hier
Paul Lightfoot ...
klik hier
Jiří Kylián ...
klik hier
Fernando Hernan...
klik hier
Iván Pérez
klik hier
Hans van Manen ...
klik hier
Crystal Pite
klik hier
Johan Inger
klik hier
Paul Lightfoot ...
klik hier
Sol León
klik hier
Tero Saarinen
klik hier
Medhi Walerski ...
klik hier
Alejandro Cerru...
klik hier
Alexander Ekma...
klik hier
William Forsyth...
klik hier
Marco Goecke
klik hier
Natalia Horecn...
klik hier
Marina Mascarel...
klik hier
Wayne McGregor
klik hier
Amanda Miller
klik hier
Ohad Naharin
klik hier
Idan Sharabi
klik hier
Lukáš Timula...
Dansers
klik hier
Iván Pérez
klik hier
Celia Amade
klik hier
Nina Botkay
klik hier
Lydia Bustinduy...
klik hier
Aurélie Cayla ...
klik hier
Natalia Horečn...
klik hier
Menghan Lou
klik hier
Georgi Milev
klik hier
Jorge Nozal
klik hier
Jiří Pokorný...
klik hier
Valentina Scagl...
klik hier
Idan Sharabi
klik hier
Lesley Telford ...
klik hier
Lukáš Timula...
klik hier
Bryan Arias
klik hier
Wun Sze Chan
klik hier
Aram Hasler
klik hier
Chiaki Horita
klik hier
Percevale Perks...
klik hier
Fabienne Vegt
klik hier
Karyn Benquet
klik hier
Fernando Hernan...
klik hier
Sandra Marin Ga...
klik hier
Anna Herrmann
klik hier
Roger Van der P...
klik hier
Jamy Meek
klik hier
Heather Myers
klik hier
Sarah Reynolds ...
klik hier
Shannon Alvis
klik hier
Marco Blazquez ...
klik hier
Astrid Boons
klik hier
Or Kahlon
klik hier
Marne van Opsta...
klik hier
Ema Yuasa
klik hier
Stefan Żeromsk...
klik hier
Vania Doutel Va...
klik hier
César Faria Fe...
klik hier
Carolina Mancus...
klik hier
Kenta Kojiri
klik hier
Marina Mascarel...
klik hier
Erke Roosen
klik hier
Dominic Santia
klik hier
Spenser Theberg...
klik hier
Daniel Torres
klik hier
Arina Trostyane...
klik hier
Riley Watts
klik hier
Bastien Zorzet...
Staf
klik hier
Jim Vincent
klik hier
Jet de Ranitz
klik hier
Gerald Tibbs
klik hier
Ronald van Gast...
klik hier
Alexandra Scott...
klik hier
Laurie Korsten...
klik hier
Ellen Mons
klik hier
Leanne Westeri...
klik hier
Rep 4U reporter...
klik hier
Arie Pols
klik hier
Chantal Storchi...
klik hier
Debby Stillebro...
klik hier
Dicky Schuttel ...
klik hier
Edo de Wit
klik hier
Eric Blom
klik hier
Helen Vermeer
klik hier
Helga Hoogstrat...
klik hier
Jan van Woerkom...
klik hier
Joke Visser
klik hier
Jolanda de Klei...
klik hier
Zosia Trebacz
klik hier
Lisette van der...
klik hier
Marianne Jaarsm...
klik hier
Nicki Reid
klik hier
Nicky van Rossu...
klik hier
Paul Devine
klik hier
Petra van der D...
klik hier
Pieter Offringa...
klik hier
Raymond Langewe...
klik hier
Saskia den Dekk...
klik hier
Simon Bronsteyn...
klik hier
Smera Saleem
klik hier
Thijs Scheele
klik hier
Tom Bevoort
klik hier
Sharifa Ameeral...
klik hier
Margaret Bark
Raad van toezicht
klik hier
Gerrit Zalm
klik hier
Marry de Gaay ...
klik hier
Edgar Koning
klik hier
Johan van der W...
klik hier
Alexandra Janko...
klik hier
Pieter Hofman
klik hier
Dolf Hogewonin...