Nationaliteit: Tjechische
Werkervaring: Jiří Kylián (Tsjechië, 1947) begon op negenjarige leeftijd met zijn danscarrière aan de School van het Nationale Ballet in Praag. In 1962 werd hij als student aangenomen aan het Praags Conservatorium. Hij verliet Praag toen hij in 1967 een studiebeurs voor de Royal Ballet School in Londen ontving. Daarna vertrok hij naar het Stuttgart Ballett onder leiding van John Cranko. Kylián debuteerde hier als choreograaf met Paradox voor de Noverre Gesellschaft. Na drie balletten voor Nederlands Dans Theater te hebben gemaakt (Viewers, Stoolgame en La Cathédrale Engloutie), werd hij samen met Hans Knill in 1975 artistiek leider van het gezelschap. In 1978, tijdens het Charleston Festival in de VS, zette hij Nederlands Dans Theater met Sinfonietta (Leoš Janácek) internationaal op de kaart. In hetzelfde jaar richtte hij samen met Carel Birnie Nederlands Dans Theater II op, wat was – en is – bedoeld om jonge dansers de kans te geven hun vaardigheden en talenten te ontwikkelen. In 1991 initieerde hij Nederlands Dans Theater III, het gezelschap dat ruimte bood aan ‘oudere’ dansers. Met de komst van Nederlands Dans Theater III kenmerkte het Nederlands Dans Theater zich als eerste gezelschap in de wereld dat de drie dimensies van een dansers leven liet zien, een unicum in de wereld van de dans. Na een bijzondere staat van dienst droeg Kylián in 1999 de artistieke leiding over maar bleef als huischoreograaf verbonden aan het dansgezelschap. Jiří Kylián heeft tot nu toe 101 balletten gecreëerd waarvan 74 voor het Nederlands Dans Theater. Zijn balletten worden uitgevoerd door gezelschappen en scholen over de hele wereld. Kylián heeft behalve voor het Nederlands Dans Theater, ook werken gemaakt voor Stuttgart Ballet, Opéra van Parijs, Bayerisches Staatsballett in München, de Zweedse televisie en het Tokyo Ballet. Hij heeft gewerkt met vele creatieve persoonlijkheden van internationale allure: de componisten Arne Nordheim (Ariadne, 1997) en Toru Takemitsu (Dream Time, 1983) en Tomoko Mukaiyama (Tar and Feathers, 2006) en de ontwerpers Walter Nobbe (Sinfonietta, 1978), Bill Katz (Symphony of Psalms, 1978), John Macfarlane (Forgotten Land, 1980), Michael Simon (Stepping Stones, 1998), Atsushi Kitagawara (One of a Kind, 1998), Susumu Shingu (Toss of a Dice, 2005) en Yoshiki Hishinuma (Zugvögel 2009). In de zomer van 2006 maakte hij samen met regisseur Boris Paval Conen de film Car-Men. Deze choreografie vond plaats ‘op locatie’ in de open bruinkoolmijnen van Tsjechië. Op 12 februari 2008 ging in het Korzo theater in Den Haag ook Last Touch First in première. Dit was een project - gecoproduceerd door het Holland Dance Festival in samenwerking met het Nederlands Dans Theater en het Steps Festival in Switzerland - samen met Michael Schumacher, Sabine Kupferberg en andere voormalig dansers van Nederlands Dans Theater. Gods and Dogs is het meest recente werk dat Kylián maakte voor Nederlands Dans Theater (Nederlands Dans Theater II, 13 november 2008). Op 3 mei 2009, ter gelegenheid van het 20 jarige bestaan van het Bayerisches Staatsballett in München, creëerde Kylián de avondvullende productie Zugvögel . Aan deze productie werkten mee Yoshiki Hishinuma (kostuums), Michael Simon (licht), Dirk Haubrich (muziek), Boris Paval Conen (film) en Han Otten (film muziek). In de loop van zijn carrière heeft Kylián vele internationale onderscheidingen ontvangen. Zo werd hij ondermeer benoemd tot Officier van de Orde van Oranje-Nassau, kreeg hij een eredoctoraat van de Juilliard School in New York, drie Nijinsky Awards in Monte Carlo (beste choreograaf, gezelschap en werk), de Benoit de la Danse in Moskou en Berlijn, de Eremedaille van de President van Tsjechië, en werd hij Chevalier du Legion d’Honneur in Frankrijk. In juni 2008 ontving Kylián de ‘Golden Lion for Lifetime Achievement’ van de Biënnale Venetië tijdens het zesde internationale festival van de hedendaagse dans. Op 2 december 2008 ontving hij uit handen van Hare Majesteit de Koningin de Eremedaille in de Huisorde van Oranje voor Kunst en Wetenschap. Voor Gods and Dogs (Nederlands Dans Theater II, 2008) ontving hij de Zwaan (VSCD) voor meest indrukwekkende dansproductie en meest indrukwekkende prestatie 2009. Ook ontving hij samen met de NPS de Prix Italia 2009 filmprijs voor de verfilming van Wings of Wax. Mémoires d’Oubliettes markeert zijn laatste werk voor het Nederlands Dans Theater.
